Dün Ya da Bugün

Şezlongu güneşin batışını izleyen bir ev değildi yaşlanmak istediğim muhit

ben sadece dizlerinde uslanmaktan yanaydım !

/

Kuşlukların tozpembe serüvenlerini dikiyorum saksılara

çekmecemde o pankart

...seni seviyorum diye haykırsa da

ben senin istediğin kadar susuyorum

içimde evsiz barksız bir hüzün

-ne büyük kabahat !-

ve yüzünle dokunuyorum yalnızlığıma

haksız değilim ki

özlüyorum...

/

Köşedeki koltukta uyuyor sevinçlerim

yarım kalmış bir bardak çayla kendi sesime eşlik ediyorum

-her kafadan bir ses !-

bunamış bir hal alıyorum

haksız değilim

yaşlanıyorum.

/

Zaman denen bu pervasız tanımda

seni bir hançer yarası gibi taşıyorum zihnimin bilinçsiz boşluklarında

hala havada bulut yok

hala figanım çok

ve hala kalbimde berbeder bir isyan

sensizlikle barışacağım yok !

/

Karanlık zorluyor

kalbimde ışığı kapanmamış o kuytu köşeyi

sen karanlıkta kalma diye

gözlerine geceyi alma diye

uyumuyorum

sen uyanmıyorsun

/

(...)

dün/ya/da bugün