Düş Sarılmış Sancıya

Kalaysız gecenin kirli döşünde

Işıkları sönmüş bütün evlerin

Korkuya tünemiş baykuşlar

Kararsız bir takıntıda gökyüzü.

Derin uykuların sıcak döşeklerinde

Sabırlı bir düşünüş rahlesinde kadın

Anıların endamında yuvarlanmakta

Onulmaz bir sancının öfkesi içinde.

Tüm atık sözlerin fışkın sağrılarında

Ruhuyla debeleniyor sevdalı adam

Özlemin saçlarını örüyor parmakları

Bir virüse satıyor bütün umutlarını.

Kâbusların şafağı saatlerin pençesinde

Büyük azapların iksirini içmekte hece

Akrep bekler yelkovanı, saatler fahişe

Yel okşuyor perdeyi, adam sarılıyor düşe.