Düş Yok

Bu sabah düşümden ayrıldım ve uyandım

Annemden doğmuşum gibi yeniden sanki

Hiç kötü bir şey yok içimde kimseye karşı

Dilim konuşmaz artık sözlerimse ağlamaktır.

Bu sabah yürüdüm güneşe karşı durmadan,

Hep karşımdaydı acı gerçek; ona aldırmadan,

Feryad ettim sessizce sana yar sadece sana

Düşüm yok artık; deli düşüm ise kayıplarda.

Faili meçhul bir aşk bu; kim yaktı canımı ?

Ben miydim? Sen miydin yüreğimi karartan?

Kim suçlu hadi söyle bu rüyayı kabus kılan ?

Düşüm yok artık; deli düşüm ise aldı canımı.