Düşlerle Büyümek

Düşlerimle büyüdüm ben

Ben mi düşlerimin içindeydim,düşler mi benim içimdeydi

Hiç bilemedim

Kurulmuş bir saat gibiydim,beni kuranı arıyordum

Ama her akşam tükeniyordum.

Sağ iken sağlığımı bilemeden

Ölüme yatıyordum her gece

Bazen kendimi yitirsem de karanlıklar koridorunda

Yalancı ışıklar görüyordum

Yer altındaki madenciler gibi

Koşuyordum,kim bilir belki de varıyordum

Akışkan saatler gibiydi zaman

Akarken bakıyordum,bakarken kalıyordum

Kalsiyum yüklü haplar yutuyordum

Kemiklerim eriyordu belki ama yine de duruyordum

Duru yorumlar yapıyordum,düşsel görülere

Seni görüyordum tekil...

Birliğinle vücut buluyor sonra da patlıyordum

Sonsuzluğa dağılıyordum

Ben zamanı yoruyordum,o da benle inatlaşıyor

Soruyordu sen kimsin?

Koruyordum da benliğimi bir o soruya verecek cevabım yoktu

Bilmiyordum ben kimdim?

Zamanın içinde savrulan düşler ülkesinin padişahı...

Uyanınca mı uyandım uyuyunca mı onun bile farkına varamadım

Güya padişahtım...

Kendime baktım...sana çok uzaktım..

Yine baktım...sana vardım...

İçselleştirmiştim seni bende,düşlerimin balta girmemiş ormanlarında

Hayallerimi budamıştım,kendime yol açmıştım.

Sabahın seherini akşam gün batımında anlamıştım

Allamıştım kendimi sunaktaki kurban gibi

Kınalanmıştım kına yakılan koç gibi

Varmıştım sana düşler caddesinin çıkmazlarında

Her çıkmazı tek tek yoklamıştım,sana bakmıştım

Duru yorumlar yapıyordum düşsel görülere,

Senden ötesini göremiyordum

Varlıkla yok olmak arası bir şey işte...09 kasım 2010