Düşsel Yalnızlık

Mezopotamya'nın kızılında

Kırmızı'm

Bir Nazım dizesi gibi uzaksın bana

Ama şiiri de severim hani

Zor değil ya sevmek

Dokunamayınca

Gözlerim gözlerine zahir

Kırmızı, aşk

Hasret, Kırmızı

Bütün ahengi yaşatan

Sen; Kırmızı.

Gidersin sararır yapraklar

Sonbahar olur

Özlerim mavi olur tüm renkler

İzmir'in serin dalgalarında

Gelirsin yeşillenir bu kurak topraklar

Bahar olur

Kırmızı

Bazı şeyler bıraktığın gibi

Hatta şehir, zaman

Güzel cümlelerle susuyorum

Dudaklarım çatlıyor

Duyamıyorsun haliyle

Oysa kırmızı, sevmezsin zahiri

Beyaz olur ellerini tutunca bulutlar

Gri olur üzüldüğünde

Yağar gözlerimden yağmurlar

Dudaklarımda tuzu

Oysa kırmızı

Seversin denizi