D'üşü(nü)yorum...

boşluk...

adı adında saklı ,

koca bir yalnızlık...

hani tadı kalmaz ya,

bir akşam üstü uğradıgın çay bahçesinin...

üşürsün..

belki üşürler..

sen ölsen;

acaba düşünür müler ?

çay içmeseler belki...

sokakta birşeyler dönüyor..

dünya dönüyor, sokak dönmüş çok mu ?

anladılar mı sanıyorsun..

sadece ,

üşüdüler..

hiç düşünmediler...

koca bir hayaldi,

muhallebicilerde seviler..

birbirine divane,

sevgililer..

yalnızca üşüdüler...

masallar yazdı seni bana getiren...

kağıda gölge düşüren..

sana beni düşündüren ?

ucuz ayrılıklarda saklı,

sert kış günlerinin,

dokunulmazlıgı!

şşş...sessiz ol..

geliyorlar !

dokunma, yanarsın...

oysa ...

oysa ne ?

ahizede koca bir boşluk...

standart telefon sesi..

arabalar vızır vızır...

dur seni duymuyorum...

duymak da istemiyorumdur,

olabilir ...

ama üşüyorum..

ve hatta ,

düşünüyorum...

ama karar veremiyorum,

sen yoksun,

o halde var mıyım ?

boşluk...

çıplak bir tablo karartısında,

ben'i anlamıyorum...