Ebyaza Şiir 2

İstesem de atamıyorum 

Nefsimden kalbimden seni...

Eriyorum...

Bütün bütün, parça parça 

Eriyorum,

Nefsim, ruhum, bedenim...

Sadrım, kalbim, kefenim...

Ekimozlarım çünkü

Nüksetti, azdı kudurdu benim...

İnce hastalığım yahut.

Tanrının gazabıydı belki de,

Asi ruhumun 

Nefsimin bir nevi imtihanıydı.

Rakib'in tecellisi

Izdırabıydı...

Yakinim azaldı

Izdırabım arttı lakin

Kutupvari fıtratım sağolsun

Ekimozları da psikozları da farketmedi.

Narsist ruhumun mazoşizme kaymasını

Defaatle izledim...

İştiyakım vardı hatta zamanında.

Müşkül bir durumdu lakin,

Eşk-i iştiyakımdan mütevellit şikayetim yoktu...

Gönlümün gözlerinin duvarına çarpmaktan

Üzüldü, yüzüldü her yeri...

Cerahatli ve cehaletli bir iştiyaktı bu...

Ezberbozan bir karmaşaydı ruhumdaki...

Ne ezberlerimi bozdum senin için,

Dimağımdaki...

İzhar oldu gönlümdeki cehennem,

Rıyakar ve melul gözlerime...

Eski ekimozlar ve kuduzlar

Cerahatler cüzzamlar

Ezberbozan bir biçimde

Kanlı kabuklardan fırladı...

Karmakarışık oldum...

Azılı aşekalar

Dimağımdaki "Tartarusu"

Alabildiğine boyladı zannediyordum...

Ruhum, bedenim şarkım şimalim,

Çilekeş nefsim,

Oklara,

Kadim kibir oklarına hedef oldu...

Senlilik böyleyken

Ezberin ezberini bozan sensizliğimi

Var düşün...

Düz ve uz benliğimde yine de

İkrar edilen tek cümle

"Mine ben seni, Tanrıyı gücendirecek kadar çok sevdim..."

19.06.2026