Ecel Molası
Ecel molası,
Kızgın çakıl taşları üzerinde
Nemli ve katıksız
Yokluğun,
Güneşin dik vurduğu kumsalda
Nefeslenmek
Kuru ekmek parçasıyla
Açlığı öğünleştirmek
Islatırken dilinde
O kahrolası lokmayı, kursağında büyütmek.
Yutmak ile
Öğürmek arası bir şey
Güneş çöker omuzlarına,o sükut durağında faşist kavrukluğuyla
İyot yılışır tırnaklarına, birde martının gaydadan beter sesi
İstavrit çirozlaşır o anda
Mandallanır solungaçlarından denize
Ziftleşir mavisi
Mavi artık mavi değil, gül suyu rengi
Kefenlenir yakamoz, ak köpüğünden
Kaya sırnaşığı yosunlara
Boğulur sahil
O ecel molasında
Yokluğun,
İşte o kumsalda
Midye kayasından musallada nefeslenmek
Kalkmak için sonsuza
Salasız, ikindi zamanlarını beklemek.