Ecele Susamışlık

anlamsız olunca hayat

kayar ayağının altından

yavaş yavaş sinsice

hiç bir kıymeti yoktur artık

geride bırakacağın acıların

nefessizliğin soluğunda...

gayrı meşrudur

umuttan kopan yolculuk

olsada ne fayda

katma değeri/n sıfırlanınca...

ruhsuzluk aleminin

avucunun içinde olma misali

kopmuştur tüm pamuk iplikleri

kahrın ecele susamışlığı gibi...

güzellikler ağlar

hüzünler yaslarda mahkum

sensizliğin yüz ölçümü

almış başını gidiyor

ebediyetin koylarında,

kim farkında ki kim

dünyanın hali kendi başında...

can taze dedik can taze

neylesin

özlemdeyse sevda..

sanma,

karın ağrısı yapıyor zaman

elveda derken

yükün taşınmazlığında

ki

gam,

artık

her şey

biraz hakikat biraz yalan

şu saaten sonra...

(Berlin,21.03.2015)