Ekseninde Dönen Hikayem

Gecenin kalbine saplanmış bir hançer gibi

Unutulmuş bir maziyi mi eşeliyorum

Kadere lanet okuduğum anın resmedildiği

İçine düştüğüm fırtına grisi bir tuval

Bir caddeye bakıyorum

Erguvan ağaçlarıyla bezenmiş

Boyaları dökülmeye yüz tutmuş

Evlerin balkonları da belli ki

Can sıkıntılarını gidermek için

Sohbet eden esmer tenli kadınlar

Ya şu hırpani kılıklı hamallar

İte kaka ilerlemeye çabalarken

Sırtlarındaki ağır yük

Her adımda mutlaka birisiyle çarpışırken

Bir an önce kurtulmak istercesine

Az ötede şuh bir edayla yürümekte olan

Güzel bir kadının bakışlarında kesişiyor gözlerim

İşveli bir tebessüm gönderirken

İşe yarar bir şeyler bulmaya çalışıyor

Yaşam mücadelesinin kırılgan halkası içindeyim

Çok şey mi birikmiş şaşkınlıkla etrafı gözlerken

Yıllardır sekteye uğramadan

Devam eder ya bu seremoni

Ağlama artık diyor ekseninde dönen hikayem

Şaşmaz bir zaman kalıbına oturmuş belli ki

Olduğum yerde can sıkıntısıyla kıpırdamadan

Çevremdeki detaylar

Bilinçli tesadüfler

Sessizliğin donuk ritminin duyuları bunlar

Belki de bu yüzden kuralları adamakıllı öğrenmeliydim

Daha çocukken çığlıklar atarak kir pas içindeyken

Çaresizlik dolu gözlerimin önünde gıpta edildiği

Değerli malların alınıp satıldığı bir pazar

Ahhhhh...

Sarhoşluğunda nidalar savuran Estelyam!

Ruhum sıkan bir cenderenin kıskacında

Kıvrandığını hissediyorum yüzsüz bir tavırla

Çılgınlık bu hemde ne biçim çılgınlık!

Peşine takılıp yarattığım canavar yine kendim

Ayrı güzergahlardan geçip aynı noktada buluşan

Kasılıp kavuran insanı nefessiz bırakan

Ya kontrolden çıkan ihtiraslar,

Erdemli idealler

Biliyorum yazgımın seyrini değiştiremeyeceğimi

Biliyorum kifayetsizliğine kahkahalarla güleceğini

Ey hayat sen yolunu bozma devam...