Eksik Bir Sarılıştır Özlem

Çok uzaklardan yansıyan bir güneşin ışığı sarınca gövdeni

Terli yastığından kaldırarak başını kucaklarsın özlemleri

Küflü bir şarapnel parçası gibi saplanınca yüreğine ayrılık

Ölüm mevsimindeyiz ah, sarıyor yürekleri hüzünlü karanlık

Solmuş anların gazeli var yatağımda, şaşkın coğrafya vakit

Sürgit savaşların dinmemiş iniltileri ekranda, kuşkum dakik

Utanç bereketli bir ova, vedaların kalibresini inkârda tetik

Eskimiş kuşaklar tören geçişlerinde, gri elbiselerinde sökük

Acılar kuşanmış insancıklar yüreklerine, omuzlarında elem

Dalga sevdalıdır denizin derinliklerine, güvertede matem

Hovarda kentlerin çamuru tez kurur, toprakta hep sitem

Sil alnımdaki mahşer yazgısını, boyunduruksuz ölemem

Ölümler uzak bir ağıt dilde, hazin bir öpüşsün dudağımda

Devrilmiş tabutlardayım, adın nurlu bir saladır ruhumda

Sustur şu gönlümün matemini, sönmez ateşim yangınınla

Coşkun dolaşır damarlarımda, volkan olur yar sarılışlarınla

Sözcükler köpürsün boş kadehte, deniz yıkansın terimizle

Bakışların hep bahardır, aşk oynar seni sevdikçe perdede

Aşk rüzgârıyla sokul gönlüme, bir gülüşün götürür cennete

Sıratı da geçerim sevdanla, sakladım seni en gizli yerlerime