Emek Mevsimi

Elinde bir tutam çiçek

Yüzünde emek derinliği

Bilmem kaçıncı

yitip giden

Kuzey soğuk sızısı bu

(Keskin -Kesif)

Birinci çay

Birinci sigara

Kuşları severim

okudum kanat yapısını

(Terli-Yorgun)

Birinci kahve

Birinci kek

Hünerli ellerim

Günün mönüsü

Gönül sarması

(Buruk-Mayhoş)

İkinci çay

Üşüdüm

Montum

Nazım diyorum

Aşılası duvarlar

otuz beş bin inç

(Direnç-Umut)

Zemheri

şimdi mart’ın bilmem kaçı

Aman diyorum

Hücrede

yalancı bahar

(Soğuk-Düş)

Anafor bir yolculuktur şiir

Bir kez öldür beni

Bin kez öleyim

Ne olursa

kurtulur mısralar

Bu ölüm meyilli rüyadan

Kanım sızım sızım akıp bitse

Ve şehir yitip gitse benliğimden

Güneş Kocaman ellerini bulutlara değdiriyor

Yemyeşil dallardan

sızıyor enlemesine

yağan yağmur

karafaki narin ellerinde

hınca hınç

sevda nakaratı dolduruyor

Öldük mü değil

sevdik mi diyor inadına

söylesene

Löve hep aşkları mı yazar satır satır?