En Doyumsuz Hazdır Tuzumuz
Öfkeli bir yaşamın palazlı masallarında
İlmekli bir yüreğin örgüsüdür korumuz
Yıldızları yontarız sabrımızla geceleri
Çalarız çıkmaz sokakların kapılarını.
Gönlümüzün dokunulmaz tutkularında
İmgeler geçiririz ilmeklere, korkusuz
Anıların dualarına süreriz heceleri
Yıkarız yaşanmamışlıkların yapılarını.
Koynumuzdaki hüzün üşür rüzgârlarla
İlençli bir yazgıya itilir salıncağımız
Pazar kurarız göğsümüzdeki tezgâha
Onarırız mevsimlerin talan çatılarını.
Ahraz coşkuların bataklık boylarında
Bellekteki en doyumsuz hazdır tuzumuz
Sararız acıları yine de biz bilmecelere
Yürürüz sevdaya, bulmak için aşkları.
Aynaların yüzümüze kilitli sırçalarında
Bire, üçe, beşe bölünürüz ve yoruluruz
Ezgin bir yürekle içeriz fantastik düşleri
Dolarız dilimize özlemin harlı şarkılarını.
En gizli ağlayışların kanlı ırmaklarında
Jiletler çekeriz isyanların damarlarına
Umuttur düşünü gördüğümüz, kanarız
Sorgulu susuşlarımızla hayatı yargılarız.