Encam

buz tutmuş bir cam gibi görüntüsüz

içimin senli labirentleri, kaybolmuşum

kaybetmişim cebimdeki bütün adresleri

hangi sokağa adım atsam artık pervasız

sevdanın çıkılmazlığı, hep aynı köşebaşı

hep o, içimin terk edilmiş harap kenti...

elini kondur diye avuçlarıma, bu üşüntü

hangi ışığa çevirsem yüzümü, söndü

uzun uzun özlemler zulaladım göğsüme

gülüşlerini sakladım aklımın her bir hücresine,

üstüm başım aşk, yürürken ömrüm sensizliğe

hep o, acıdan öteye geçmeyen yere...

al beni, göğsüne indir usul usul

uyut, uyut yüzyıllarca sıcaklığında ne olur

yokluğun solumda bir hançer gibi saplı durur

sızlar ruhum, dökülür içim benim

sensiz geçen her gün, cehennemlere savrulur...

koydum neyim var, neyim yok yoluna

yüzünün fakiriyim, gel, tebesümünü bağışla

yoksa aşklıktan ölür gönlüm, sanırsın ki Afrika

sanırsın ki, eksilir dururum durmadan

hep o, o varlığının kıtlığında..

yapma..

bir yürek, kaç kez ölür

kaç kez dirilir, kaç kez acıdan çürür?

hep aynı mezarda...

yapma..