Eski Bir Düşün Artığı Olurdu An

Hangi dizesine tutunsak aşkın,

O nefessiz meyin dudağında büzülür anlar

Marifet yaşamak değil

Yaşatmaktır aşkı harman vakitlerinde

Ansızın ocaksız bir ateş tüter

Gönlümüzün o kırık mevsimlerinde

Savurur bizi gövdemizin alaz zemherilerine...

Kapatıp kapıyı ve perdeyi

Ateşime sokulurdun

Soluk bir battaniyenin altında

Doyumsuz bir yolculuk olurdu varlığın

Dışarıda puşt bir mevsim

Uluorta bir zemheri

Bir kurt ısırığı acırdı tenimizde

Yürürdük seninle üşümüş karlar üzerinde...

Nefesinin anason kokusuyla

Dağlardı genzimi içli bir şarkı

Dilinin kaygan zeminine çakılırdım

Eski bir düşün artığı olurdu an

Seninle yuvasını arayan kuştu hazan

Aç akbabalar dönerdi tepemizde

Seninle bir yıldız alacasına yürürdük

Ellerinin sevdalı kelepçesinde

Müebbet bir âşık olurdum...