Eski Bir Sessizliktir Gözyaşı

Sudaki gölgeleri çiğnerken,

Gecenin en derin yerinde

Yıldızları izlerdik, utangaç

Korkardık, bir tufanı beklerken.

Balıkları çağırırdık avuçlarımıza,

Yağmura bırakırdık korkak gözlerini

Sıyrılıp yalnızlığın çelik edasından,

Yalın ayak yürürdük ıslak çakıllarda.

Cebimizde birikmiş özlem kırıntılarıyla

İçimizdeki ıslaklıkla fukara düşlere dalardık

Bir başınalığın eşkâlini çizerdik kumlara

Üşümüş yanaklarımıza aldırmazdık.

Az gidip/uz gidip, ardımıza bakmadan

Karanfil dikmek isterdik tüm kıraçlara

Adımlarımızdaki hüzünlere utkular sürerek

Sancıların koyaklarına gülüşlerimizi gizlerdik.

Çığlıklarını sürme dağlara, irkilmesin çağ

Toprak yarılır sevdamdan, seni sevdikçe yar

Her acı kendi sancısını taşır yürek kovuğunda

Üşüyor ellerim, gel beni bu ayazdan kurtar.

___Eski bir sessizliktir gözyaşı gülüm,

_____Çılgın bir aşinalığın düşler ruletidir

_______Suskunluklarını gizle asi duruşlarıma

_________ Seni sevmek kâinatın en ölümsüz halidir.

Bu şiirin hikayesi:

Asırlar sardığımız yaşam yumaklarını gözyaşımızla ıslattıkça kemirgen dürtülerin kentlerinde toprağa sarılırız. Umutla beslenen her günün uçarı saatleridir avucumuzdan hızla kayıp giden, biz sevda ülkesinde onulmaz kederlerle içleniriz. ?Eski Bir Sessizliktir Gözyaşı' yüreğimizdeki ağrılara darıldıkça, çok şeyler kaybederiz...