Eskimiş Sular Ekşimiş Zaman

Zaman zaman

Takılır gözlerim bir noktaya

Yokluğunun deryasında

Fırtınada beliren siluet yüzünmüş meğer

Amansız dönüyorum

Dönüyorum yeniden gözlerinin karasına

İlk kaçak yolculuğumuz, aşkımız

Ne zamandı ?

Ne zaman başlamıştı bu kovalamaca

Hangi akşama saklandı şimdi

Hangi yakada oldu bu veda

Susuz yazlar geçiyor deryadan

Eskimiş sular, ekşimiş zaman

Yana yana çektiğim ahlar

Neredeydi o yitik liman

Bir vaha mısın ki

Bir görünüp bir kaybolursun

Yoksa sen

Yoklukla mı var olursun

Varlar ile

Yokluğunu sayıyorum şimdi

Her şey eksiliyor

Yine sen oluyorsun

Sen !

Böyle böyle var oluyorsun

İşte ben

Varlığına paye !

Gün be gün yokluğunu sayıklıyorum

Uzanırım....

Daha dündü

Dünyanın en tuzak karası

O sıcacık gülüşündü

Atılır mı bir olta

Çeker mi beni deryadan

Bir an gelse birden

Unutur muyum

Uyanır mıyım bu rüyadan

Almıyor aklım halen

Neden ellerim

Ellerine böyle düşkün

Düştüğüm bu yerde

Bu zaman ellerin izi var

Hikayesi

Dost meclisinde bir tatlı sohbetin akışından bir gece yarısına uzanan bu şiir Sahir Neva ve Cem Birgi nesildaşlar ile yazılmış ortak bir çalışmadır.

Hep sevgimizle,