Ey Gönül

Adını gönüllerden çalarak masallara yüklemişsin

Bir sessin, sesin ucundaki efsunlu giz dinletisisin

Güzelliğin köy havası, özlemin doyumsuz ninnisi

Gözlerin ki, bütün iklimlerin ılgıtlı ve sevdalı nefesi.

Sevdam, say ki, yoksul bir şairin çığlık dönencesi

Gülüşün, içimde binlerce yıldızın düşsel yansıması

Seni sevdikçe aklım işgallerde, tutulur aşkın güncesi

Sözlerin, yitirir alnıma yerleşen yılların kırışıklıklarını.

Sevdan, yüzüme tuttuğum ayna, hiçliğime asil mana

Kırmızı umutlarla bir tek senin için atar bu yürek nara

Mengene düşlerimi dağıtan balyozsun, yaman fırtınan

Nereden düştün kadınım sen, yalnızlığımın rüyalarına.

Dereler taşımıştı asırlarca, kımıltısız, solgun yapraklarımı

Yeşil yağmurlarda ıslanmış, yakmıştım vefasız aşklarımı

Yatağım terli, gönlüm dertli, yüreğim emzirdi mor geceleri

Seninle gönlüm tırmanıyor şimdi sevdanın zorlu tepelerini

Girdi koluma zaman, yürüyorum bakışlarının mavisine

Sunduğun bahçelerde seranata durdum aşkın ilahisine

Geçtim aşkın tüm kuşkulu çağlarını, uzandım dizlerine

Ey gönül, yüreğinin koyaklarında aşk adamını gizlesene...