Eylül Bakışlı Kadınlar

Şafağın gözü Mata Hari

Ölüme, kurşuna gözleri açık

Eylülce gülümseyen

Kızıl saçlı dansöz kadın

Sinekli bir bakkaldan

Sultanahmet'e uzanan miting ilahesi

Mısıra yobazlardan kaçmak değilse kurtuluş

Halide'si Edip'ti o destanın adı

Sen bilge sen hatip ülkem kadını

Ne çok özlendin bilsen

?Zalim değilim, içtenim yalnızca'

Değilsin manik- depresif dışında

Giz dökümcü, yazdıkça yaralanan

Şiirin tanrıçası Sylvia Plath

Otuz iki yaşında gaz soğurmak

Assia'nın nedeni miydi kızıl saçlı üzgün kadın?

?Kuğuların ölüm öncesi ezgileri şiirlerim'

Ölüme yakışmayan yüzün

Marmara'da ezgi miydi Nilgün Zelda?

Sunturlu küfürler savurup gökyüzüne

Uzun süre kalmak varken dünyada

Kalbini yiyen kadın/lar gibi

Sylvia mı vardı kendin olan mezarda?

Gecenin sonsuzluğundan güneşe merhaba diyen

Acem kokulu asil Furuğ Ferruhzad

Ailede ilk ben öleceğim deyip gitmek

Takmak ardına kız kardeşin Feri'yi

Görmediğin oğlun Kamyar'ın dayanılmaz yokluğundan mıydı?

Oysa koltuğundaki Şah, ?Yeryüzü Ayetlerini' yargılarken..

Dansöz izleyen günahkâr! Ama ben hiç sevmedim ki

Destansı kadınlardı hayranlığım birde Eylül

Ağlamak yakışırsa kadına en güzeliydi Sylvia

Seni hep Cezmi'yle sevdim Nilgün, Eylül bakışlı kadın

Her söyleşide dilinden düşürmediği adın ve şiirlerinle

Ah Furuğ... Seni ONAT severdi, ben onu KUTLAR'dım

Eylül söylencelerinde...

Kadındır Eylül, Eylül hazan

Hüzündür kadın, Kadın Eylül...

- Adana