Eylül Semahı

dokunuşunun esintisi sarstıkça ruhumu

perdahsız dizeler saçılır ömrüme

ey hayat !

sözcüklerin raksı basar dallarımı

yola düşer suskunluğum

yarin bağındaki üzümlerden süz şarabımı

acının kekremsi tadını doldur kadehime hancı

çek kınından hançeri

davetsiz bir misafirim bu handa

yüzün ağır bir demir kapı

kapanır yüzüme

yanı başımda ölümün hayaleti uyur

ince ince dokunur gönül tezgahında

son yalnızlık

uyduruk bir sevinç asılı kalır

feri sönmüş gülüşlerde

bakışlarda

doyumsuz bir hüzün yontusu

kana kana içtim zehrini pınarlarından

ey hayat !

fani rüzgarına karıldım

durdum

duruldum

ağlamaklı eylüller derdim

arka bahçelerinden

sustun

sen

gaipten sızan fısıltı

sen

mavisi yolunmuş düş

kum saati içindeki sancılı zaman

sen hayat

çek med cezirini gözlerimden

ki gözlerim

sığmaz hiç bir göğe

ölüme benzer her savruluşum

05 eylül 2009