Eylülün Gelişini Gözlerinden Öptüm

Kızgınlığın yüreğimde ihtilal yaparken

Sokak ortasında kim vurduya gitti

Saman alevi gibi gülen güneşler

Dalgındı uçurumun kenarında

Bıkkınlığının pençesiyle

Siyah bir veda giyindi yaz baharı günlerim üzerine

Yeni yetme cemreye değdi seken sözlerin

Daha can çekişirken hava su toprak

Sonbahar taşındı üç beş kap kacakla yalnızlığıma

Eylülün gelişini gözlerinden öptüm

Yaprakları dökülen kuş sesimle

Gençliğimi tıklatan ayazına

Misafir perverliğimi gösterip

Bir köşede titreyen gelecek yılların üzerine

Yünlü umudumu serdim

Acılarımın nezelen pantolonuna

Belkilerden yama yaptım

Hatıralarımın sırtına yeni palto aldım

Tebessüme teşebbüs bile etmeyecek

Üç yüz altmış beş günlük kışlara hazırım yani

Hemde kardelensiz