Eyvah

Bir sonbahar rüzgârıyla dökülen

Yaprak misali dökülür sevdiklerimiz

Ayrılır aramızdan gider birer birer

Duyun bizi işte gerçek bu der gibi.

Savurur yere düşen yaprakları deli rüzgâr

Yere düşünce biter bunca bitmez emeller

Eyvah geçiciymiş hem güzellik hem nimetler

Bitmeyen hazine yaptığın iyilikmiş meğer

Sonbahar âşıkmış ilkbahara

Hasretiyle bekler erer nev bahara

Ya insan neye hasret neyi bekler

Bilmez ne yapacağını boşuna geçer günler

Gece karanlığında muhtacız bir muma

Ya ne yaparız vücut girince kızgın kuma

Yanıp tutuşur da hasretle bekleriz o nuru

Yalnız bırakma, ya Rab! ?Kabirde' kulunu.

O büyük günde karşımıza çıkar

Karşılıksız yapılan güzel ameller

Gelin bizi sevenler diye nida eder

Hak dostu veliler erenler

Bir bir karşımıza çıkar yalanlar

Yalnız kalmaz hak dostu olanlar

Fani dünyada köşke saraya kananlar

Nurdan sarayları görünce eyvah der yanarlar