Fason Şiirler
Lacivert bekleyişlerdi
Gün erteleyen
Ve
Boşlukta
Biriken bir sürü keşke
Hayatı pul eden
Küflü bir kapı tokmağına dokunmaktı
Yüreğe konuk
Bilemezdin
Sureti muamma
Zaman aşımlarını
Yok
Olmak
Gıdım gıdım
Kadranı uyaran
Yelkovana rağmen
Cemre zannetmek
Yıldırım düşmelerini
Ve kaldırmak secdeden başını
Koyamamak bir daha tanrıdan utanıp
Dem olmaktı niyet beli ince bardakta
Kav oldu kibrit ucuna
Yandı ormanlar dolusu
Mavi
Rüzgâr ektiğinde
Elbette fırtına biçilecekti
Savrulacaktı hüzün taneleri
Yanacaktı güneşin kör bir anında anızları
Kömürleşecekti
Çirkinleştirip
Gök
Önce kızıl
Sonra sisleşecekti elbet
Kül yağacaktı
Üzerine
Birde kırkikindi
Çamur çamur akacaktın evet
Suskunluk ertesidir
Curcuna
Sonu demir parmaklara asılı avuçta olsa
Lale açsaydı keşke
Lal dillerde
Kabre kadar kırmızı
Mezar taşında
Bizli şiirler
Pişman olmasaydı keşke böylesine kalem
Kırmasaydı idamın hükmü gibi ucunu
Asılmasaydı boynunda siyah ilmek
Zeytin ağaçlarına
Bir kızıl gonca tadında kalaydı her dem
Alatav toprakta çürümeden
Tanımamışım ki ben
Tanımadan yazmışım
Bir sürü
Fason şiirler...