Ferhat Oldum Şiiri - Mustafa Yaralı

Aşkından ölememek,

Ölümün bin beteri.

Çağırsan gelememek;

Kahrın içsel seferi.

Adını gizli tuttum,

Sende beni unuttum,

Gül bahçemi kuruttum,

Yüreğim hazan yeri.

Nedir gönlümden geçen?

Anlatamam sana ben,

Sorma nasıl ne neden?

Her şey aşkın eseri.

Hicran dolu bir kafes,

Ateş dolu her nefes,

Derinlerden yanık ses,

Sevdan ile serseri.

Bağla eli dudağı,

Vur ayağa bukağı,

Kes dalımı budağı,

Al eline keseri.

Karlı dağlardan aştım,

Tuzağına yanaştım,

Gölgen ile savaştım,

Sen kazandın zaferi.

Bu gün Şirin sin bana,

Ferhat oldum ben sana,

Kıy yaralı şu cana;

Mor dağların neferi.

05.08.20010

Ferhat Oldum