Feride
gözlerindeki sis neyin nesi Feride
mevsimdenmiş deme sakın inanmam
yaşamanın telaşından geçiyorum
günler alabildiğine yoksun
gecelerse hüzne yakın
dur biraz soluklan
şu bahçenin duvarına, düşen yaprağa
unutma selam vermeyi
çirkine ve güzele ve sokak lambalarına elbette
birisi sönmek üzere
birisi
ateş böcekleri yoruldu mu yoksa demişti
küçük elleriyle kuş yapan çocuk nerede
söylesene kuşun rengini kim çalmış
hem de gökkuşağının başladığı yerde
bu tezatlar yok mu bu tezatlar
paçaları ıslanmasın diye gerçeğin içine
pat diye atlar Feride
usandık
masallar da bir yere kadarmış demek
istemeden utandık
hepimiz bile isteye sustuk şimdi
tırnak içine aldığımız amansız "yaşamak"
tırnak uçlarıma kadar indi soğuk
o tokanın gücü buna yeter
saçlarını toplar kestane renginde
kafanı değil Feride
kalbini çizme sağa sola
kalbin orada duruyor
benim kalbim aha burada
kalbin artık atmıyor
sen durma camın buğusuna eğil
kışın telaşından geçiyorum üstelik
aklına ne gelirse işte hepsi yitik
gözüm saati arar ara sıra
saati asmışlar duvara Feride
yanına beni de
h e r k a ç ı b i l m e m k a ç g e ç e duvarlar eksik
dualar eksik
ben zamanı göstermem ama
zaman beni siler geçer acımadan
lâ
mekan
neydik ne olduk sonunda
bazen de okuldan çıkarım eve gitmem mesela
çantam kopmuş, ayağım takılmış kaç taşa
kimsenin haberi olmaz ağladığımdan
beni kovalayan köpeklerin bile
ağlamak kutsal bir dokunuştur oysa
insanın annesinden kalan
insanın annesinden yarım
ey insan
bir şiir diyorum nasıl doğar bilir misin
ya da nasıl kayar avuçlarından
ben ne zaman güleceğim sahi
düşerken çürümenin yanaklarından
kahve renginden hallice
annemin saçları perişan bir sandığın içinde
anahtarı sakla Feride gözlerindeki sise
döneceğim yine
.
6 Kasım 2026