Fosforlu Sevinçler Büyütmüşüm

''İnsanın kendine bir başkasında rastlaması ne hoş''

Yağdıracakmış yüreğimdekileri ya

Geceye illa ki ıslatacakmış

Rest çekecekmiş noktadan önce

Önemse diye

İşte tam da bu sebepten

Yansın be şiirim

Yansın sensizliğin koynunda

Geçmişe, geleceğe ve şimdiki zamana

Kimsenin bilemediği göremediği

Bir kuru dalın suya özlemi gibi

Kendi içime yaptığım

Adamakıllı bu yolculuk

Bu kadar savunmasız sevgi doluyken

Aklıma düşen

Bir dizenin şuh kışkırtması

Müsaadenle

Al-sana yasakları

Suçları ve de günahları

Hayal-denizine birlikte dökülü verelim

Çoğaldıkça da

Onları yeniden tanıyalım

Tatsız çokça da tuzsuz

Lakin

Bozacının şahidine şıracı derler ya

Yaşanmışlıkların olsa olsa arka planı

Kanıma girmiş üç beş satırda

Suçluluk duygusuna kapılır

Atlaya zıplaya

Kirpiklerime bulaşır

Eee tabi gözleri sözleri

Kenar süsü olarak düşünülmeyecektir

Del-geç şarkılarla da eşlik edilmeyecektir

Ah keşke dudaklarımın ucuna gelseymiş

tutunmalı demi yaklaşıyorken?

/Hayatın özeti eyvallah da

Ya hayatın sevgisizliği kalpsizliği/

Hiç şaşırma delilik derim

Yad edilse de gamzeleri

Kimselerin bilmediği nedenleri

Muzip gülümsemelere illa ki değinilir

Kuytularda toplanır bakışları

Boğulur içinde ihtarı

Dünden kalmalar aşkına

Nasılda görülür hissedilir

Ya güveninden sineye çekip rest çekilir

Yada gizli bir mabede dönüştürülür

Ki orası da bir muamma

Not düştüm hâlâ öyle

Aklımın bir kenarında

Beklerim ihbarı

'Hüzün garson suretinde

Düşleri illa ki mat edecektir'

Arayışsa çare be kalbim

Bir buruk özel gramer haykırır

Geç kalmışlığıyla anlam hayıflanır

Yüzüne gözüne bulaştırır

Devir hadi kendimi sınarken

Bağır çağır mısralarıma zarif

Ya da kal öyle laf olsun diye

Ben neredeyim pardon ya

Sahi kimim ben?

Düşünmen lazım der gibi

Kendimi içliyor muyum

Yoksa işliyor muyum

Görebilecek mi tenhalaşırken bahanelerim

Hariçten gazel okuyacak değiller ya

Yaşanmasa böyle acılı kalmalar

Ya ona itaat etmek isteyecekler

Ya da hükmetmek isteyecekler

Diye diye ahu- zarı

'Hatırlıyor mu ki?'

Bunca yazdıklarımın kıdemi

Atıfta bulunmak içinse

Niye taht kurmuş başköşeye

Ömrüm hep bir yana savrulur

Şiir şiir diye

Bu yüzden olsa gerek

Yüzümün bahar rengi

Oturuma ara ver diyor

Aklıma telaşlanma diyor

Bildiği en doğru

Anlamsızlaşırken uzaklaşmak

Bu devir hatırladıklarıyla

Cevapları varsa da peyderpey

Yinede muhteşem be yüreğim

Ne çok fosforlu sevinçler büyütmüş

Ona rastladığımdan beri!

Not: Evet bazen edebiyat hayattan daha açıklayıcıdır