Füreya'dan Nihavente

Omuzlarından süzülürken gelincikler

Hikayelerini toplayıp güneşe astın

Gece ayışığına sokulduğunda

Sustu mavi saçların

Ellerimi sen çiz Füreya

Çok yorgunum

Bak

Taşlar nasıl da oturuyor yerine

Sen yüzümü yıkadıkça

Çatısı olmayan kuşlar gibiyiz

Kırılıyoruz birer birer ayışığı sonatında

Biliyorum

Bu gece

Yine tutacak sancıların

Vuracaksın bam telimize

Sahi Füreya

Gözlerimizden geçen bu tufan da ne

Sende mi yağıyorsun

Sende mi tutuk şiirlerim gibi yalpalıyorsun

Desem ki

Hacı Arif de yanmıştı güftelerinde

Kim görür

Kim yanar

Senin anladığın kadar

Olsun Füreya

Doğsun kaderimize ha zühre ha arya

Değilmi ki

Güvercinleri üşütür artık pervazsızlığın

Değilmi ki

'Şarkılar seni söyler, dillerde nağme adın'

Gerisi

İki hikaye

İki omuzdur

Geçer gider üstümüzden nihavent şarkıların...