Gardiyan
Sene dokuzyüz yetmiş sekizdi
Bu can genç yaşta kodese girdi
Yaşı daha dostum onsekizdi
Orada tanıdım ben gardiyan
Maphus içinde üç ağaç incir
Zaten boynuma takıldı zincir
Geceydi canlar her taraf zifir
Zifiride kararttı gardiyan
Ne yüzü güler nede selam var
Beklersin mektup göndermişmi yar
Temmuzda bu gönlüme kar yağar
Karımı'da eritti gardiyan
Nasıl başlarsa öyle gidiyor
Beni babam değil anama sor
Döndüm geriye kaybolmuş yıllar
Yıllarımı öldürdün gardiyan
Güvenmedim ben hiç gardiyana
Aldılar geceleyin koğuşa
Bu düzen yordu bizi boşuna
Düzene uymuş bizim gardiyan
Çıkardı kapıya sayım yapar
Yastıkla döşşek her taraf arar
Utanmazsa sülaleni sorar
Sülalemden sana ne gardiyan
Görüşe geldi anam kapıya
Her taraf cenderme boydan boya
Bu maphusluk geçti soydan soya
Soyuma gran girmez gardiyan
Bu çark durmaz hep böyle dönüyor
Kodeste lamba yok,mum sönüyor
Onsekizinde canlar ölüyor
Ölümleri seyreder gardiyan
İbonun ömrü kadeste geçti
Beyaz değil,kırmızıyı seçti
Zaten canlar hep gülleri sevdi
Sen gülü sevemezsin gardiyan
Girsende defalarca kodese
Aç kaldı itler et versem yese
Hele bir yaşım kemale erse
Suratın asık bakmam gardiyan
Yıldırım mısrada yazar seni
Çok gördü senin gibilerini
Yeter artık ağlatma anamı
Analar ahı aldın gardiya