Gece Gözlüm
Bu şiir, 08.04.2020 tarihinde günün şiiri seçilmiştir.
fikrimin müjdesi
açarken özneleri koparıp gözlerimden
ah gece gözlüm
ah be gökyüzlüm
mayıs mayıs tutardık ya emanet oltalarda
vapur dumanlarını
elimizde çizerdik o yılışık grinin maskaralaşmış tenini
zıvanalarına uçkur bağlardık ya uçuşmasın renkleri
nasılda sarhoş olurduk nihavendlerinde bu şehrin
şimdi soğuk tırnakların soluk alma vaktidir
mayıs hançerelerine çağırırken sesimi
veda şarkılarımı söyleyecektik
sadece çığlıklarımı geri istiyorum
kapı eşiklerinde son cümleyi vekil eden
ah be gökyüzlüm
kumsalım ben bu yurtsuzlukta
martılarla eşeleşen
varsıl düşler kuruyorum
elimde midye kabukları evler diziyorum yanyana
bir şiir düşüyor izdüşümüne çakıl çakıl
kandiller yanıyor
kandiller sönüyor üfleyip titrek allevini cemalin üzerine
ah gece gözlüm
yanıyor ahvali suretini dik tutmuş kayaların
ah o yangın sırattan ince
kılıçtan keskin
atıyor voltalarını düşler üzerine
fahişe adımları zannetme
tecritte topuk seslerini
yanağımda kaçışan
gamzelerin rugan izleri
nasılda sesli ağlardık
nasılda cebelleş
bitmezdi mahşerin
gariban sofrası
o anda çarmıha gererdik
avuçlarımızda kan ve irin deresi
açarken özneleri yine koparıp gözlerimden
ah gece gözlüm
ah be gökyüzlüm
dudaklarımda bir dem ben
bir dem safran
çakır keyf bir de münzevi
çarmıha gererdik düşleri...