Gel Benden İbret Al

Güvenme amcana yada dayına

Selamı sabahı keserler bir gün

Acı ile hüsran düşer payına

Sudan sebep ile küserler bir gün

Yâr diye seversin yar olur sana

Gönlünde ki sevdan har olur sana

Koskocaman cihan dar olur sana

Yargısız infazla asarlar bir gün

Mal mülk neyin varsa versen doymazlar

Dört odalı eve seni koymazlar

Elden düştüğün gün ata saymazlar

Gıçına tekmeyi basarlar bir gün

Gençlik boşa geçer sende yanarsın

Ağustos ayında buzsuz donarsın

Bu garibi elbet bir gün anarsın

Senin de sesini kısarlar bir gün

Duy beni Samyeli vakit dolmadan

Hazan vurup gonca gülün solmadan

Kaç kurtar kendini kabre dalmadan

Nasılsa üstüne kusarlar bir gün

S. SAMYELİ

Bu gün üniversite de tahlil sonuçlarını beklerken tanıştığım 75 yaşında ki Fadime teyzenin anlattıkları içimi acıttı benim.

İstanbul denen koca şehirde eşi trafik kazasında ölüpte 25 yaşında dul kalınca

Ellerin evlerine temizliğe giderek büyüyüp beslediği evlatları daha elden ayaktan düşmeden ele avuca muhtaç olmadan ata yerine koymuyor her gün hor görüyor kalbini kırıyorlarmış ve iki evladı ile de küsmüş... yaşlı teyzenin hali çok üzdü bu gün beni.

Bana bir çok nasihatlerde bulundu yılların tecrübesine dayanarak. Bende her nasihatine peki dedim.

Peki Fadime teyzem peki.