Gelme Gusletmeden İhanetini

/Kirpiğimin ucuna bıraktınya kendini

Uykulara düşmüyor gözlerim

Gözlerime düştüğün kadar.../

Ellerimde tünüyor

Geceden kalma sabahlar

Sırtıma yıktığından beri ihanetini...

Kırgın sözlerim dudağımda kördüğüm

Lâl ağıtlarımdan

Çığ gibi düşüyorum

Susturdukça yüreğimi sana

Dinmeyen kederimin

elinde üşüyorum...

Kaderimin gözleri kör

Dili dönmüyor

Adınla anılan sözlerde ağlıyor efkâr

Bileti kesilmemiş seferinden yadigâr

Vedasız vedalarda

sızlıyor ayrılıklar

Sendeki ben kadar yalnızım şimdi

Oysa koca bir kent kadar

Sevmiştim seni...

Dem bu...Dem

İçimde yokluğun koparırken kıyametini

Bilme

Gözyaşımla ödettiğin

Aşkın kefaretini

Görme

Gönlümde açan kan çiçeklerini

Gelme

sakın gelme

Gusletmeden yâr ihanetini...

20,03,2011