Gelmiyor İçimden

Eksen de gönlüme bahar çiçekleri

Bahçeni sulamak gelmiyor içimden

Pencerende yeşerttiğim fesleğenleri

Koklamak artık gelmiyor içimden

Kalmadı ne bir his ne bir heyecan

Sanki yüreğimde zelzele, heyelan

Gönlüm dört nala koşan küheylan

Sana adım atmak gelmiyor içimden

Bana geldin vakit ne geç ne erken

Yıllar geçti göz aç kapa derken

Şimdi gidiyorsun şafak sökerken

Lakin kal demek gelmiyor içimden

Tutuldum bir mart gecesi kazara

Gözlerindi gördüğüm tek manzara

Gömdün beni gönlündeki mezara

Kabrime gel demek gelmiyor içimden

Sana bir ateş tutuşmuyor gönlümden

Artık gölgen dahi geçmesin önümden

Çıksan karşıma desen bana yeniden

Sana varım demek gelmiyor içimden