Gerzekliğim Için Şiir Önce Beni Affet
Bütün herkesin öldüğü ihtimallerde
Gerzeklik edip yaşayan bendim
O zamanlar öğrenmiştim
Aşk ile paranın denklemsel ittifakını
Sinemaya yatıracak parasızlıktan
Başlamayan aşkların bitişini seyrederdim
Bütün herkesin sinemaya gitme ihtimallerinde
Gerzeklik edip gitmeyen bendim
- Ki meteliğe şarap akıttığımız günlerdi
Uçuk pembe tokalar takan kırmızı pabuçlu kızlar
Hiç çelmedi aklımı ve hiç bilmedim böyle kızlarla yaşamayı
Benim kendimden derin kadınım olurdu düşümdeki sevgili
-Ki yaşama ihtimali bu şiirin imgeden yoksun olması gibiydi
Başını koltuklarının arasında taşıyan korkular edindim
Çocuktum kargalardan peynir çalacak tilki kurnazlığım yoktu
Bir yerlerde Pinokyo'ların yaşadığını bilirdim ama
Bütün herkesin büyüdüğü ihtimallerde
Gerzeklik edip çocuk kalan bendim
Dudaklarım çatlamamıştı dudak yoksunluğundan
Ellerim zehirli oklar taşırdı titrek ve her dokunduğunda
Dokunulmuş olanı yitiren
O yüzden sevmiyorum ellerimin mahcubiyetini
Ama tam ortasında parmaklarımın birinin
Bilmem hangi düşün peşinde koşarken engellenmişliğimin
Jilet tarafından bırakılmış dudakları duruyor işte
Ve oradan başlıyor her göz göze geldiğimizde üşüme
Bütün herkesin sıcak olduğu ihtimallerde
Gerzeklik edip üşüyen bendim
Marjinal bir fayda etmedi ömrüm hiçbir zaman
İstatistiğini sorgularken hayatın
Babamın olmadığı yerde en çok annemi sevdim
Sonradan öğrendim yırtık ayakkabısıyla babamın
Gazoz alacak parasını kendi hesabına yazdığını burjuvaların
Belki o nedenleydi devrimden sonra gazoz ağaçları dikmek isteyişim
Bütün çocuklar kansın diye düşlerine
Affet beni kalın bilekli babam
Bilmezdim bir gazoz bile alamamış olmanın
Bir bıçak gibi saplanacağını
Belki bundandır gözlerini hep benden kaçırışı
- Ki bende gözlerimi kaçırıyorum şiirde dolmasın diye
Bütün kızlar güzelken bir ben çirkin oluyordum
Hiçbir hatıra defterine gizli şifreli şeyler yazmadım
Hiçbir zaman kavak yelleri esmedi başucumda
Bütün herkesin yakışıklı olma ihtimallerinde
Gerzeklik edip çirkin olan bendim
- Ki bu gerzekliğin benimle ilgisi yoktu ama bedelini ben ödedim
Benim beni benden çok sevenlerim olmadı
Belki onun içindi kelimelerle bu kadar sarılışım
Kimse görmeden imgelere sığınıp ağlayışım
Ancak bir şiirin başucuna yaslandığımda unuturdum kederlerimi
Çocuktum düşler peşinde koşarken hangisiydi tam hatırlamıyorum
Filistin askısından salıncak yapmışlardı
Sallanayım da büyüyeyim diye ama hala o askının bir ucunda
Masumiyetin daniskası çocukluğum ve hoyratlıkla arkadaş gençliğim
Sallıyorlar durmadan her gün her saat her dakika
Kopmuyor kör olası salıncağın ipleri
Bütün herkesin gerçek oyunlar oynama ihtimallerinde
Gerzeklik edip büyüklerle oynayan bendim
- Ki bu gerzekliğinde benimle alakası yoktu çocuktum
Dağıl imge ve yıkıl şiir
Gidip çağırın kimse gelsin alsın sahibi
Yoksa..daha çok sarılacağım bu şiirin köklerine
Ve bir yerlerinden kan gelecek beynimin
Lekelenecek şiir
Bütün herkesin temiz olduğu ihtimallerde
Gerzeklik edip kirlenen bendim
Yeterdi sanıyordum dünyayı değiştirmeye gücümüzün
Anneme kalsa boş bir hayalin peşinde koşan ütopik bir serseriydim
Şaire göre 'şarabi eşkıya'ların en küçüklerindendim
Kanuna kalsa boş ver yazarsam...
Ama kanuna kalmadı çok şükür
Kaval söyledi bizi kaval..
Bu kadar uzun bir şiiri okumaya dayanmışsan
Bundan gerisini de dinlersin o zaman
Bütün herkesin bu şiiri okuyabileceği ihtimallerde
Gerzeklik edip bu şiiri bitiren bendim