Gibi Sanki

Icimdeki ates bir kor sanki

Hic sönmiyecek günes misali

Agliyan gözlerim sel olsada

Kaldi bana sadece hayali

Gönlüme girdi bir hirsiz gibi

Bir cirpida caldi yüregimi

Daglara taslara kar yagsada

Yok unutmanin mümküniyeti

Nerde böyle sevdanin emsali

Kalbimde öyle bir yer etmiski

Firtinalar delice essede

Söküp atamazlar köklerini

Dört duvar arasi tutsak gibi

Varmi bunun baska bir örnegi

Dalgalar duvari yalasada

Asindiramaz tek bir toz dahi

Ömür bir karanlik tunel sanki

Ne basi belli ne sonu belli

Depremler kudurup azsalarda

Gömerler ancak et ve kemigi

(Berlin)