Gidişimin Mecalsiz İntizârı

İntizârıma giydirdiğim hicranın libası

Gecenin en koyu mateminde döker gözyaşını

Ve kavuşur bulutlar hasretine...

Yine uzak ihtimallerin ağrılı vuslatı

Yine sancılı kahırlı susuşlarım

Ne çare ki tutunmak ümidin kanatlarına

Yıldızlar kaymadıktan sonra...

Ve gece intiharını gizlerken saklı düşlerin

Gözlerinin siyahına bürünür sisli gözlerim...

Hep sana kuruluydu hüzne vuran saatim

Yorgun bir mabedin dualarında

Takatsizim...

Sanma ki muhtaçlığım gurursuzluğumdan

Ne rüyalarıma tutsağım ne de duvarlarına

Gidişim aşkın virane susuşlarında

Dönüşü olmayan bir meçhule

Kör yangınlarda...

Küllerimi savurur nasılsa

Acımasız fırtınalar

İşte o an

Kalbinin isyanına sığın

Sığın ki

Yüreğinde son bulsun sürgünümün ötesi...

Güneş yine yakıyor umarsızca

Çöllerimin vahasına hazin bir öykü gibi

Düşüyorsun kirpiklerimden

Avuçlarıma damlayan kan revan duygularım

Akıp gidiyor öylece gözlerimin nehrinden...

Ve gözlerin

Gözlerimin nilinde kaybolurken

Umuttun sere serpe düşlerime...

Yılgın güllerin dilsizliğinde

Acıtsa da dikenleri sevdanın

Ümidi tükenmiş bir söz sarar yaralarımı

Her bulduğumda seni kayıp kırıntılarında gökkuşağının

Nedenini bilmediğim bir sevinç kaplar içimi...

Beklerim her adım yalnızlığıma düşer

Her çırpınış sensizliğe

Ömrümün yitirilmiş takviminde...

Kaderimin kızıl urganına tutundum

Unuttum baharları çiçeklerim solgun

Ne kalacak mecalim var sevgili!

Ne de tutunacak bir sarmaşık dalına

Kurumuş sarmaşıklarım yeşermez bir daha...

Son mektup kalbimin mağlubiyetinden

Azrailin ellerinde...

Ecelimin derin sessizliğine gömülür gidişim

İhtimallere adadım senli özlemlerimi

Toprak mühlet verirse bir lahza

Belki yine gelirim gönül rüzgarlarıyla

Tutunurum yüreğinin mısıralarına

Şiirin olurum

Ve...

Denizinin koylarında

Mavimsi bir rüya...

KÜTAHYA