Gidiyorum İstanbul

İhtişamın yerinde ama kana kor geldin

Aleme hansın belki bende bana dar geldin

Ayrı düştüm evlattan bu canıma zor geldin

Bozmam artık virdimi gidiyorum İstanbul.

Aklım ermiyor sende yaşam denen biçime

Gülsem oynasam bile sinmiyorsun içime

İster darıl ister kırıl yaptığım bu seçime

Yaslayamam sırtımı gidiyorum İstanbul

Kırıldı dalım kolum Dicle kadar durgunum

Emeklerim zay oldu Fırat kadar yorgunum

Emsalsiz bir şehirsin sana sana vurgunum

Almışım ben gardımı gidiyorum İstanbul

Üç yapraklı goncayım görmesem de yazımı

Eksilttin yapragımı aldın benden kuzumu

İster bir sitem belle ister kahır sözümü

Yüklenmişim derdimi gidiyorum İstanbul

Kalp dört odalı derler üçünde kuzular var

Onlar için kalbimde inceden sızılar var

Kudret kalemi ile yazılan yazılar var

Döndüm artık ardımı gidiyorum İstanbul

Ah bir görebilseydin içten yanan özümü

Kipriğinde yaş donan ay karası gözümü

İçsem şu Marmarayı söndürür mü közümü

Kırdın gözde kurdumu gidiyorum İstanbul

Sanırmısın Samyeli görkeminde pek rahat

Gitsem derin bir yara kalsam büyük kabahat

Pul kadarsın gözümde yok değerin bir kırat

Özledim ben yurdumu gidiyorum İstanbul