Gi(t)demem
Git
De me bana
Gi(t)
demem
Bozuk asfalt yola düşecek gölgeni bekleyen
Gözlerim durur pencere camlarında
Perdelerde
Etinin d'iplerine ip geçmiş
Avuç avuç tırnak izim
Git deme bana
Görünmeden sana
Sessiz ceninlere gebe ağzına
Bastırarak elini
Köşedeki koltuğa kıvrılır kalır
Hâyâlim
Git
Deeme
Bana
Merdiven basamaklarını
2 şer atlayan kokun yumruklar
Duy eşiğimin gediklerinden sen sızan
Taş surlarını
Vurulur
Kapı eşiği helecânım
Atıp toplayamadığı damarlarından
Her zil sesinde
Bozlaklara yas giydiren
Zırıl zırıl sûzinâk ağlamalarım
Sesinde avuttuğum sesim uyur
Bu evin duvarlarında
Ki
Her çivi çakılışında
Gerilir tavana
Delinir dilim
Yastığına yorgan döşek serilen
Senli rûyâlarım özler
Saçlarının ıslak dağınıklığına gizlenen ninnilerimi
Parmaklarımın kıvrımlarında şekillenen tenine
Yabancılaşmasın ellerim
Etme
Git
De me
Bana
Gi(t)demem