Gitme

gitme!

böyle sessiz çekip gitme

kokunu gülüşünü ellerini götürme

esiden yaptığın gibi sımsıkı kenetlen

kokun hüküm sürsün üstümde başımda

gülüşün asılı dursun yanı başımda

ellerin dursun buz gibi avuçlarımda

gitme kal eskisi gibi canımda

gitme!

yerle yeksan etme beni

sol omzuma yasla titrek gölgeni

yokluğun hasret matemi içki alemi

hangi alem bu denli öldürür ki adamı

hangi sıgara dumanı hasretin gibi parçalar ciğerimi

ve hangi kadeh bakışın gibi sarhoş eder ki beni

gitme!

yazamam arkandan ayrılık şiirleri

alamam elime ucu kırık kalemi

dökemem sayfalara kızıl mürekkebi

yırtar atarım ömür defterimi

üstümdeki son bahara son ver

şöyle bir görün

şöyle bir gül

dağılsın gözümdeki bulutlar

kardelenler açsın yüzümde

ağzım kulaklarıma varsın

gitme!

bu defa son olacak

yemin olsun ki hayırsızın adam olacak

gözlerine bakıp sessiz kalacak

karşında zamanı durdurup nefessiz duracak

sana en güzel bulutlardan yol yapacak

bugün dünden,yarın bugünden daha çok sevecek

zaman mekan korumdan tutuşup yok olacak

evleneceğiz bir oğlumuz olacak

hatta adı Ahmet olacak

bu sevdam ki seninle sonsuz olacak

gitme!

sen ki yaşama sebebim

hem kölenim hem de köpeğin

gurur yok onur yok

sevda var ey sevdiğim

pişmanlık var

bir de sensizlik var

kalbimde cam kesiği

sen ki gizli sığınağım mabedim

besmelemde elifim ciğerimde nefesim

hırçın denizin dalgası

dön kum tanene

gece ayımın ışığı

düş aralıklı perdeme

tan şafağımın güneşi

doğ karanlık geceme

sen sevdiğim

sen yarim

sen öbür yarım

sen eksik yanım

sen varım yoğum

dön birtanene