Git/me mi Desem

- önce sen geliyorsun aklıma,sonra sen

hüzün kokuyor üstüm -

acelen neydi,

yanı boş koltuğumun yolcusu

gülce yüzümün gölgesi

çok bilmişim,şaşkınım

yüzümde dolaşırken uykusuz parmakların

niye değdi,

ne yapacağını bilmeyen ellere dudakların

acelen ne ekoselim,

kaç adımdır ki gecenin voltası

yoluk saç telim,dua mumum

hüznü kırıştırdı gözaltı torbalarım

abuk-sabuğum

-ölü kelebekler birikti aynı gecede,

yatak döşek kırıklığım-

bu kaçıncı geliş/gidişin,

sokağıma yağmur çizenim

birikmiş çisem

denizimin şımarık dalgası

ince beline sarıldığım,

boşluğun kuru kalabalıklığı

halhallım

buğday tenlim,keşmekeşim

sevdama üvey bildiğim

vesvesem

bu kaçıncı gidişin ben-cilliği

git/me mi desem?

-ayrılığın çocukları olacak şimdi,

adını yalnızlık koyacaklar-

gitmesini de bilmek lazımdır,

er ya da geçim

söze maya çalışlım

kapa parentezim

lirik dünümün taşrası

bitmesini de bilmek lazımdır

neyime yeter,

eksiğine bozdurulmuş sevda

kalan gideni anlamaz ya,

düşen yüzüm,aramın açığı

tükenen penceremdeki şehir

başkası yazsın bu ayrılığı

yazılası değil,

yarım bıraktığın şiir