Gitmek - 3

Gitmek...

Şarkının kusursuz intiharıydı ağzımda dolanan,

Sanırım soğuktu hava, ıslığıma kanat olmuştu rüzgar.

Benim hatırladığım yıldız yoktu yukarıda,

Sıradan bir geceydi işte vakit, sebepsiz, beklentisiz.

Sonra karar verdim gitmeye, hedefsiz, yersiz.

Şarkının kusursuz dirilişi kulaklarımda yankılanan,

Sonra anlamsız bir hıçkırık soluğuma dolanan,

Gereksiz göğüs şişirmelerim,

İsimsiz ıslaklıklar yanaklarımda,

Sabahsız mutsuzluklar hayalimin katili.

Tırnaklarımın arasına sıkışmış terin, soğumuş.

Saçlarının hiçbir anlamı kalmamış hatıralarımda.

Şimdi ismini seslenmeye dilsizim,

Yabancıyım yanağındaki pembeliğe,

Artık boşluğuyum kapanan kollarının.

Eksiltecek hiçbir şey kalmadı zamandan,

Bütün cümlelerim aynı tonda.

Duraksız raylarda uzaklaşan kelimelerin esaretindeyim.

Tek derdi gidebilmek olan yolculuklar düşlemekteyim.

Bütün uykularım aynı rüyaya aşık:

Gitmek...

Nisan 2010