Gitmek Yağmurlu Bir İstanbul Sabahı

Gitmek; elimde solmuş kır çiçekleri

Üzerimde acı çığlıkları martıların

Yüzümde hüznün zemheri ayazı

Acıtan o son pişmanlıkla

Kuşanıp tüm susmaları

Ardımda cevapsız soru katarları

Gitmek; engin maviye

Yağmurlu şehrin caddelerinde

Bırakarak anıları

Taze sabah rüzgârında

Su gibi sessiz

Okşayarak soğuk kaldırımları

Esir olmadan zamana

Yakamozlar takılmamışken henüz ağlara

Keder sarmadan dörtbir yanımı

Gitmek; güneş damlara vurmadan

Ekmekler tezgâhlarda yerini almadan

Umursamadan daha sonra olacakları

Firar düşüncesi sıcakken avuçlarımda

Kalmak dürtüsü işlememişken zihnime hâlâ

Yanıma alarak ömre ziyan tüm o sırları