Göğsümün Düğümlü Nefesi / Bugün Ayın Onsekizi

Biz sevdadan geçerken

Temmuz geceleri dökülürdü avuçlarımıza

Akasya kokardı sesimiz

Şiirlenirdik satırlarımızda...

Sesimize sevda katarken,

Uzun uzadıya

Kısa cümlelerle konuşurdu dudaklarımız

Ayrılık çaldığında kapımızı

Uzak bir zamana ertelenmiş vuslatımıza tutunurduk...

Gözlerimizde gonca gülüşlerimiz,

Bir daha umuda yol olurduk...

Sonra sevdadan vazgeçişlerimiz oldu!

Sen bilmediğim tenhalara bıraktın gözlerini

Ben susturmaya uğraştım

Ayyuka meyleden sen deyişlerimi!

Nihavent alacası dipnotların kamburu oldu bu ayrılık!

Bizden geriye dün yorgunu diyaloglar bıraktık!

Söyle göğsümün düğümlü nefesi,

Biz ne zaman çözülmeye başladık?

Hangi ara ayrılık aksetti aynalarımıza,

Biz kendimize böyle ne yaptık?

Kör gecelere sattık u/mutlu bekleyişimizi

İsimsiz mezarlara bıraktık nevcivan tenlerimizi!

Oysa mayıs yüreğimizde cemrelenmişti

Suya değil sesimize katmıştık maviliğimizi.

Senin bakışların

Benim sana kör kütük yazılışlarım aralamıştı

Ömrümüzün aşk perdesini

Şimdi yalnızlık kapladı o masum yıldönümlerimizi...

Ben günlerdir başımı boş otobüs camlarına yaslıyorum

Hangi durakta inmeye kalksam,

Şiirlerimi sende unuttuğumu anımsıyorum

Her defasında sana gelmek istiyorum yorgun argın nefeslerimle

Teninin memleket kokusunu çekmek istiyorum,

İslenmiş ciğerlerime

Sonra karşına geçip,

Kilitlemek istiyorum gözlerimi

Aşk meftunu gözlerine...

_gelemiyorum!

Hiçbir yolun sonu sen olmuyorsun

Duymuyorsun sesimi

Bu mayıs gününün hangi anıları sakladığından bîhaber yaşıyorsun!

Avuçlarımda sen dolusu dilek tutulmaları

ve kar beyaz anılarımla

Yaşama alışmaya çalışıyorum

Yerli yersiz bir türkü tutturup,

Efkarıma bir çentik daha atıyorum

_sen susuyorsun!

(18 mayıs ..09'dan/bir akşamın yıldönümü

)