Gök Kubbe Gaflete Düşse

Aşk-ı muhabbetle

sessizce ağlarım ben de

hoşnut olup olmadığını Rabbım bilmeden

bir ezgi dokunur yüreğimden dudaklarıma

birikir yanaklarıma

alfabe A dan Z ye

Ya İlahi;

özlemekten yoruldum

ihsan buyur aşkla kapına

sükutumu en güzel duam eyle

çürümüş kemiklerime

öğret tekrar dikilmeyi

gafil olduğum halde

kuluna insaf eyle

Hayatım bir noktada sonsuzluğun

ne kadar dil döksem de meleklerine

gafletime habersiz uyumuşum

kalbimin ayası mıdır

varlığı sinemde esrarıyla gizlemekte

ayrılık vakti gelince

suretler mi görünür

bunlar kâse ve testi gibiyse

yaratıcıma nasıl sunulurum

Meseleye böyle yaklaşılınca,

olacak şeyi oldu bilmek gerekir

ölüm kaçınılmaz

ve o sona hazırım diyebilmek

hiç ölmeyecekmiş gibi dünyaya amade

hemen ölecekmiş gibi ötelere sarılmak

ne sebeplerle yaratıldığını bilerek

ne olduğunu kim olduğunu

saadet ve felaketinin

nelerde olduğu bilinciyle

Ya öldükten sonra

başına gelecekleri düşünerek

vuslat özlemleriyle yana yakıla

uykunun sonu hep

puslu ve karanlık

Bağışla Rahman!

visali ermeden canımı alma

bana üç haberci yolla

ardından da Azrail'i

gök kubbeye nazarında ulaşıp

maviliklerine gömülü vereyim

Ey Hak!

hüzün içtim , şükür dedim

acısına da tatlısına da eyvallah dedim

bu gidişim belli ki akıl nurum

evveli de ahiri de iştiyakım

kalbimde muhabbet tohumun

Her göz yaşımın damlası

sanki kahkaha atmış gibi

ilahi dehşetiyle gaflete düşmüş

zihnime zevkle dökülmektedir