Gölgedeki Harmoni

Mavi gölgenin örtüsü altında

kaybolanlar...

İnsan yağmur gibi;

Görünür, sonra silinir izi,

Bir gülüşte yankılanır,

Bir bakışta olur gizli çekim gücü.

Her detayı tartan zihin ise;

Ruhun hatırladığı bir hatıra gibi,

Düşünde olmamışın gölgesi, olmuşcasına,

Seni arar, seni saklar.

Yoksa lambada titreyen alev mi üşür,

Bir yalanı avutacağına

Gölgenin derinliğinde kaybolan soru...

Bu hissiyatı tercüme edemeyeceğim

Anlam bildirmeyen kulağa hoş gelen

Soyunur küçük maviliklere.

Kalabalıkta fark ettim 

Hayaller süpürülüp temizlenir,
Ürkekliği kalır zan altında...
Kaç gönülde iz bıraktın?

Yaşam bir harmoni,
Dünyayı koşturuyor dört nala,
Asalet ve duruluk ile pür telaş içinde.

Düşün şimdi, bu bir uhbe mi yoksa ukte mi?..

Sıkışan kalpler biraz ferahlasın,
Günümüzün gürültüsünde biraz soluk alsın.