Gön Katarları

'Uyluğumda çivi sancısı

Göneniyor...'

Eskidendi!

Bir ahır dolusu insan sureti

Karanlıkta...

Bana aklım kadar gelin/

Sevgi kadar/

Çiçeksiz çocuklar

Çoban yüzleri

Gaz lambalı

Masal katarları

Sözlere gelin/

Yumuşacık dizlere

Gönül salıncağında değil

Nasırlı ayaklarım/

Keçi derisi çarıklarda

Siz bir fincan avurt yükleyin

Sözlerinize...

Çakır gözleri mimlesin sese

Yolu buradan geçen herkese

Kanma;

Bir pencere dolusu bakışlara

Yamalı perdeler düşer

Aç bebe soluklarına

Güz ağıllarına/

Kırmızı alımların karanfili

Taş yontusu kınalar/

Geçmezler buradan

Burnu büyük

Lengerli amcalar

Bu ev!

Kaç ahır pisliğinden

Dökülen kerpiçlerin dilinde

Gövermiş söz yanıkları

Gözleri kitap kadınlar

Gön kaplı erkekler/

Vurun dizlerinize!

Umut öldükten sonra

Küleğe yağ sürülmez artık

Balsız arı katarları

Zamansız ölüler

Ağu sürün dillerinize/