Gözlerin

Gözlerin

Siyah elmastan bir teyakkuz

bir bakışının

kenarından dökülüyor takvimler

yerçekimsiz kalıyor sokaklar

gözlerin değiyor

ve içimde birdenbire

bütün dağlar yer değiştiriyor

bir haziran öğlesinde

kar yağmaya başlıyor avuçlarıma

yapraklarını döken bir çınar gibi

birden savruluyor zaman

ne nisanın haberi var bu yangından

ne de kasımın biten sonbahardan

o kaskatı sessizliğinle

sen bakıyorsun

kaburgamın arkasında fırtına

değiyor yüzüme

gidilmemiş denizlerin rüzgarı

çöküyor göğsüme

söylenmemiş cümlelerin ağırlığı

ve ne vakit dokunsa

bana gözlerin

mevsimler yer değiştiriyor içimde

bir bakışın

yetiyor iklimlerimi altüst etmeye

En sonunda

o gözlerini benden çekince

hangi mevsime

döneceğini bilemiyor kalbim

öylece duruyorum

mağlup ve makhur

ortasında yıkılmış bir kentin