Gül

Sen fani bir gülsün şu kara toprakta

Hakiki gülden esinti var senin tohumunda

Her açışın tebessümdür o dosttan bize

Sen açınca selam geliyor sanki bu fakire.

Bilirim her güzel gül kokusunu ondan alır

Bu güzel kokun onun güzel teri sayılır.

Her içten koklayış bizden ona varır

Sende bilirsin ki ey gül o dost olmasa idi

Ne senin nede bu dünyanın değeri kalır.

Bil ki Ey gül:

Üzerinde onun rengi olmasa

Kokun ona varmasa

Dikenin çekilmezdi

Sana da gül demezlerdi.

Sen kendi başına mı açarsın O olmasa,

Etrafına mis gibi koku mu saçarsın

O güller gülü güzeller güzeli olmasa

Sen o bahçeye değer mi katarsın.

Gül haydi gül gün senindir

Bu gün belki senin düğünün

Beki de sevgiden ölümündür.

Bilirim aşkını, özlemini

Öperim seni tutan o nurlu elleri

Senin gözyaşın kanattığın o ellerdir.

Sana benzemese de senden sayılır

Senin yanındaki yabani otlar

Seninle birlikte o dostu sayıklar.

Güç verip yoldaş olur belki sana.

Haber saldı gül bülbüle

Bülbül aşkından gülün dikenini görmedi bile.

Olur, mu hiç güller bülbülsüz

Öter mi bülbül gülsüz

Gül kokmasa da gül bahçesinin dikeni

Duyarız hep sevgi ve muhabbetini.

Yoktur diğer çiçeklerden bir farkın

Severdi seni o bir tanem budur tek ayrıcalığın

Onun için, o gül için, o gün için

Bende olmak isterdim senin yerinde

Bir demet gül olmak onun elinde

Yeterdi bu şeref bana elbet

Ne güzel onu sevmek, onun tarafından sevilmek.

Bu verilen en büyük, en güzel hediye

Ey gül, haydi gül artık

Yakışıyor sana gülmek

O dostun elinde olmak

Hem de onun tarafından

Doyasıya koklanmak.

Onun için bakma kusuruma ey gül

Senden vazgeçemem bir ömür.

Benden sana dost olmaz

Var git sen o dosta iyi sarıl.

Dost dostun kusurunu görmezmiş

Gül tutum elim kanadı demezmiş.

Belki sayende dost oluruz bizde o güller gülüne.