Gün Yaralarıma Yıldız Yorganlar

Bu sevmenin mahcubiyeti

Günlük telaşlarımı bağışla

Okulsuz bir bebenin

Okul çığlığı benim ki

Benim ki/

İşte öyle…

Hayran olduğum şairler vardı

Bir zaman…/

Hani çağının tozunu yalamış

Hani döneminin acı yorgunu

Aşkı hep kapı aralığından savdılar

Duvarlardan sevda kireçleri döküldü

Gün yaralarım sahipsiz

Yıldız yorganlar örtülmedi

Yalnızlığıma…

Etrafımda bu dönen

Cehalet turları/

Bir kere olsun ulan

Bir kere/

Hatır sor

Sevda dilen

Merak etme yalana çıkmaz adın

Merak etme mecnun saymazlar

Hatır!

Kaç kırattır

Umut kaç talan

Bakışlarımızdaki hüzün taze

Gözlerimizdeki alev yaşmak

Artık düzen talan

Olmaz ki/

Buna şaşmak…

Yorgansız günsüz de kalabilirim

Kıvırmadan…