Güneş Ve Ayin Konuşmasi

Gün ver beni geceden sıyırıp,

Ey güneş!

KALBİM IŞIKSIZ GÖLGEDE.

Sen gel bari tek bir sabahım aydınlık olsun,

IŞIK GİYSİN GÖLGE.

Güneş de Ay'a açılsın,

Aşk neylermiş adamı,

Ay açsa sırrın o vakit,

söylese neden böyle ışıksızım.

Yarim yoktu bir vakitler,

yanardım ben de senin gibi.

Bu aşka düştüm, böyle oldum,

Geceye gömüldüm.

Ey Güneş; seni de ben gibi görürüm,

öyle olur sonun.

Senin de solacak yüzün,

GÖNLÜN GÖLGEYLE DOLACAK.

Şimdiyse, geceler yarim,

Nasibimse, yıldızlar içinde yalnızlık,

bana biraz yaklaşmaya çalışanı,

sönüp kalır.

Aşka yalan karışınca, karanlık ışığını almış olacak.

Sen vazgeç bu aşktan, zira seven bahtiyar olmaz.

İSTEDİĞİ TEK DAMLA AYDINLIK;

ONA ASLA YAR OLMAZ.