Güneşi de İçeriz

Güneş doğdu

Eflatun

Şiirler yandı

Kavsız kibritle

Avuçlar ısındı

Üç beş saniye

Şubat gecesinde

Hükümsüz

Kafiyeler sararttı yıldızı

İs koktu önce

Sonra

Üzüm

Sarhoş olduk bre

Haydi yine

Şimdi dilerse cura vursun bam teline

Dilerse klarnet la sesine

Sağırlaştık iki meçhul kıyamete

Sarıldık güneş diye ellerimize

Sen beni tanımazsın

Ben seni yarın hiç

Bir çuval dolusu çeltik

İçinde iki küçük pirinç

Ayrı sedirlerin

İki farklı kaburgasıyız eğik

Gel bahar bekleyelim biz

Gelincik zamanlarında yine içeriz

Belki o zaman güneş

Güneş gibi doğar...Güneşi de içeriz.